Prawidłowe nawilżenie powierzchni oka jest kluczowe dla zachowania ostrości widzenia oraz ochrony rogówki przed uszkodzeniami i infekcjami. Test Schirmera to uznany standard diagnostyczny, który pozwala na obiektywną ocenę ilości wydzielanych łez. W Medic Park badanie to stanowi fundament rozpoznawania przyczyn dyskomfortu oczu oraz umożliwia wdrożenie celowanej terapii przywracającej równowagę filmu łzowego.
Jak oceniamy wydzielanie łez?
Test Schirmera jest procedurą diagnostyczną pozwalającą na precyzyjne zmierzenie wodnej składowej filmu łzowego. Badanie polega na umieszczeniu w worku spojówkowym specjalistycznego, sterylnego paska bibuły o określonych parametrach wchłaniania. Podczas 5-minutowej obserwacji lekarz ocenia długość zwilżonego odcinka, co pozwala na liczbowe określenie wydolności gruczołów łzowych.
Wskazania do przeprowadzenia diagnostyki
Weryfikacja ilości wydzielanych łez jest niezbędna u osób doświadczających następujących dolegliwości:
- Uczucie ciała obcego lub „piasku” pod powiekami,
- Przewlekłe pieczenie i zaczerwienienie oczu, nasilające się podczas pracy przy monitorach,
- Paradoksalne łzawienie odruchowe, będące reakcją na niską jakość filmu łzowego,
- Zmienna ostrość widzenia, która ulega chwilowej poprawie bezpośrednio po mrugnięciu.
Rzetelna interpretacja wyników
Wynik badania dostarcza konkretnych danych medycznych, które korelujemy ze stanem klinicznym Pacjenta. Wartość poniżej 10 mm zwilżenia paska sugeruje deficyt warstwy wodnej, natomiast wynik poniżej 5 mm wskazuje na zaawansowany stopień niedoboru łez, wymagający intensywnej farmakoterapii i dalszej diagnostyki w kierunku schorzeń autoimmunologicznych.
Standardy kliniczne
Diagnostyka zespołu suchego oka w Medic Park realizowana jest w oparciu o najnowsze wytyczne światowych gremiów okulistycznych. Test Schirmera uznawany jest za fundamentalne narzędzie, szczególnie w identyfikacji formy ZSO związanej z niedoborem warstwy wodnej filmu łzowego (ADDE – Aqueous Deficient Dry Eye). Zgodnie z rekomendacjami, wynik testu interpretujemy zawsze w połączeniu z wywiadem oraz oceną stabilności powierzchni oka.
Źródła i rekomendacje naukowe
- TFOS DEWS II (Tear Film & Ocular Surface Society) - raport Międzynarodowego Warsztatu ds. Zespołu Suchego Oka, stanowiący obecnie najważniejszy światowy konsensus naukowy.
- American Academy of Ophthalmology (AAO) - preferred Practice Pattern: Dry Eye Syndrome, określający standardy postępowania klinicznego u pacjentów z zaburzeniami nawilżania.
- Okulistyka Współczesna, red. prof. dr hab. n. med. J. Szaflik - krajowe wytyczne w zakresie diagnostyki schorzeń rogówki i aparatu ochronnego oka.
- The Ocular Surface Journal - aktualne publikacje dotyczące klinicznych metod oceny objętości i składu łez.